Semtin kötü çocukları / kaybedenler gibi.

sonra özlediğimi fark ettim, korkarak. her zamanki gibi korku, hiç değişmiyor. İnsanların vicdan dediği şey mi korku yoksa bende baskın genler vicdanı mı silmiş? hiç karar veremedim nasıl bir hayat istediğime. Her istediğim bir sonraki tarafından yıkıma uğratıldı. düşüncelerime sahip çıkamadım belkide bunda et yığınlarının rolü fazlaydı ama. neyim yoksa onu istedim hep, en küçük bendim evde, üst saydığımız kişilerde anne baba ve 4 kardeş daha. el bebek büyüdüm nereden bakarsak bakalım, bayram harçlıklarından tutunda üstümdeki giysilere kadar. şimdilerde onlardan isteyecek gücüm yok, korkuma kim bulabilir hem çare? neden korkuyorsun be adam cümleleri yakışır en çok bence bir kadının diline. kitabım olmadığında okumak istedim hep bu yüzden cümlelerim hep aynı duygulara bağladı yazıları.
Neyse bro, kaçalım artık biz.
Her zamanki gibi sevmediğimiz şehrin sevmediğimiz sokakları;
bizi bekler.

kadim dostum @kumandapili / http://www.kaybedenlerkulububurasi.blogspot.com

Vosvoslara isim takılır

Bir sıradanın hikayesinden başka bir şey olması beklenemez bence zaten anlatılanların. Kahramanımız toplumun arasına sıkışıp kalmış bir sıradan. Her gün aynı yollardan geçiyor, aynı kaldırımlara adım atıyor, aynı bakkaldan aynı boyutlarda ekmek alıyor. Evinin kapısını aynı anahtar açıyor her zaman, yalnızlığıyla tek başına buluşuyor.

Canı sıkıldığında, mutsuz olduğunda, tam aksine mutlu olduğunda, kutlama yaptığında, ağladığında, güldüğünde hep kahve içiyor. Öyle başarılı bir sıradan ki bu evi kupalar ve madalya dolu. Kupa olayı yanlış anlaşılmasın kahve kupası onlar. Bir tanede madalyası var zaten, yılın sıradanı.

Bir sıradana yetecek büyüklükte bir evi ve bir sıradanın ayağını yerden kesebilecek derecede lüks bir arabası. Arkasında büyük, kendisiyle aynı renkte harflerle ''EVLAT'' yazan bir kırmızı vosvos. -Vosvoslara isim takılır, adettendir.- Bu dünyadaki tüm mal varlığı, tüm mutluluğu, tüm hüznü..

Hüzün doluyum dostlar.

En büyük hüznümü ne zaman yaşadım bilmiyorum. Hatırlamıyorum. Henüz yaşamadığıma eminim ama. İnsanların varlığına inanmıyorum çünkü biliyorum ki benim varlığıma inanmayan insanlar var bu dünyada. En büyük sevinci nedir bir insanın hep merak etmişimdir ben. Merak ettiğim içinde araştırma gereği duymuşumdur-yok öyle bir şey- En büyük sevincimi de hatırlamıyorum ben. Bilmiyorum.

Ölüm döşeğindeki bir insan için üzerine düşün yağmur damlaları hayatına girmiş olan diğer insanlar gibidir bence. Hepsi aynı. Hepsi birbirinden farksız. Ne duygu sömürüsü yaptım ama.

Neyse işte, işe geç kalmamak için sabahın kör vaktinde evinden çıkan insanlar var.
Hadi görüşürüz.

Aşıksan gülümsersin

<<Benimsin>> diyemedi kadın adama. Adam, kadının olmayı çok istedi. Kadının olmadı mı zaten? Özür diliyorum ''sevdiğim'' okur. Olamadı. Olamadı ama gülümsetmeyi sevdi adam kadını. Hiç görmedi, görse daha çok severdi. Adamın gözleri doldu. Aynı anda gülümseyebilmek diye bir şey var. Kadını çok sevdi adam. Geceleri hayaline sarıldı, hayallerinin içine daldırdı. Aşık olmak istedi adam kadına, yasak mıydı? Bu duygunun adı aşk mıydı? Kadın. aşka inanır mı?

''Evet, Ankara. Gecenin üçünde daha soğuktur Ankara. Sakarya, örtünmüş örtüsünü gecenin karanlığına. Adam mithat paşa girişinde bekliyor. Elinde sigarası, soğuğa karşı dayanıyor. <<Yakalandınız bayım>> diyor arkasından bir ses. Bu ses tanıdık. <<Hayatımın tümü>> diyerek dönüyor arkasını. Adamın elinde sigara yok. <<Sigara mı içiyordu birileri>> diyor çocukca bir gülümseme ve soğuktan kızarmış yanaklarla kadın. <<Hayır>> cevabıyla karşılaşıyor, adam gayet ciddi... derken patlatıyor gülümsemeyi-kahkahayı değil gülümsemeyi- -aşıksan gülümsersin- Dönüp sarılıyor kadına, içine çekiyor. Gülüyorlar, mutlular. Sarılarak birbirlerine yürüyorlar.''

<<Üzülme kadın kilometrelerce yakınındayım.>> dedi. Adam... Geceye.. Sarıldı kadına, kapattı gözlerini... Kadında.. Nefesi nefesinde.. Kadın ertesi gün yeni bir hayata başladı.
Adam
Bir daha açamadı
Gözlerini
Kadın
Habersiz...

Kahve

Selam yeni dostum;

   Şu an masanın üzerindesin beni izliyorsun ama hiçbir şey anlamıyorsun biliyorum. Öncelikle okuyuculara kısa bir şekilde hayatıma gelişini-uçuşunu- anlatalım
 
   Ee, malum öğrenciyiz ders çalışıyoruz. Mevsimde yaz olunca attık balkona masa, çalıştık saatlerce. Bitirdik Allah'tan testleri. Varlığından şüphelendiğim insanlara bakmak için henüz çevirmiştim kafamı dışarıya. Önce bir patırtı koptu, masaya döndüm hemen Masanın üstünde bir hareketlilik.. İnanamıyor tabi insan. Kitapların üstünde bir kuş-kuş dediysek muhabbet kuşu- Karşılayışım çok güzeldi ama. <<Hoşgeldin evlat>> dedim ve yakaladım. <<Savaş istiyorum>> dedi ve kaptı parmağımı haylaz. Malumunuz korkmuş. Kafesimiz vardı-eskilerdeniz bu işte- yıkadım pakladım koydum içine.
 
    Adını da koyduk. ''KAVE'' pardon <<hayatım>> ''KAHVE''

Kamil'le evlenen Kezban

-Hangi Kezban?

+Kamil misin oğlum sen?

                 Kamil ilk görüşte sevmiş Kezban'ı, yani öyle anlattı. <<Kamil misin oğlum sen>> dedim. <<Evet ağbi, her türlü konfeksiyon işinde yardımcı oluruz, kartımı vereyim>> dedi. <<Aşıksın demek>> dedim. <<Evet ağbi, kartı vereyim mi>> dedi. <<Adı ne?>> dedim. <<Kezban, ne güzel isim değil mi?>> dedi, yüzünde salakça bir gülümseme. <<Nerden biliyorsun la adını?>> diye sormak istedim de sormasaydım daha iyiydi. <<Ağbi hani bazı tipler vardır, Kezban lan bu dersin>> cevabını verdi. <<Ben lan demem, la derim>> dedim. <<He işte öyleydi, bildiğin Kezban>> 

<<Kamil misin oğlum sen.. diyecekken yazıyı bitirme ve sizi de artık şu sıkıntıdan kurtarma kararı alıyorum sayın okur.

   <<Ağbi kartı vereyim mi artık?>>

şaka edermiş gibi.

<<Kimi sevdiysem gitti>> dedi kadın

Adam güldü, <<Yanlış sevmişsin>> dedi, yanlış gelmişsin der gibi.

Bir playlist

Evet, şarkıları gördükten sonra 'kulağıma güzel gelen her şarkıyı dinlerim' cümlesini anlamış olacaksınız.

1- Ayna / Anlatmalıymış meğer
2- Nazlı Vural /  Uzun Geceler
3- Büyük Ev Ablukada / Bil
4- Büyük Ev Ablukada / Havadar
5- Büyük Ev Ablukada / Tayyar Ahmet'in sonsuz sayılı günleri
06- Vega / Ankara
7- Cem Özkan / Dön bana
8- Teoman / Çoban Yıldızı
9- Duman / Her şeyi yak
10- Duman / Tövbe
11-Flört / Rasta baba
12- The Godfather soundtrack
13- Ali Atay / Eksik bir şey mi var?
14- Mehmet Erdem / Yalan
15- Mehmet Erdem / Hakim Bey
16- Hayko Çepkin / Anlıyorsun değil mi?
17- Redd / Her neyse
18- Iron Maiden / Dance of death
19- Volkan Konak / Göklerde kartal gibi
20- Mabel Matiz / Hala haber bekliyorum senden
21- Malt / Motor
22- Malt / Mutlu
23- The Moody Blues / Melancholy man
24- Metallica / Turn the page
25- Metallica / Nothing else matter
26- Multitap / Ben anlarım
27- Ogün Şanlısoy / Kol düğmeleri
28- Bob Dylan / One more cup of coffee
29 - Pilli Bebek  / Olsun
30- Pilli Bebek  / Eylül akşamı
31- Pilli Bebek  / Haram geceler
32- Pinhani / Unutuldular
33- İrem Candar / Yoldan geçen adam
34- Can Gox / Haydar Haydar
35- Nev - Sükutu hayal
36- Teoman / Dönence
37- Yaşar Kurt / Ver bana düşlerimi
38- Yaşar Kurt / Dokuz altı yolları
39- Hayko Çepkin / Yeni bir gün
ve..
40- Zeki Müren / Seni sordum yıldızlara

hayat bazen fazla bize.

        hayat bazen istediğin gibi gitmez hocam. istiyorsan bir şeyler zorlayacaksın. zorladığın hadde karşılık bulacaksın. bulamıyorsan isyan et hayata durma, arkandan gelmezsem gel çık karşıma. biz sevmediğimiz şehrin sevmediğimiz sokaklarında yaşamaya devam eden et yığınlarından başka bir şey değiliz. bunun farkına vardığımızdan beri gülemiyoruz içten, yaşamak denen olayın içinde yer alamıyoruz. hocam son olarak. son olarak jenerik girmek istiyorum. http://fizy.com/#s/1v96m0

mutlu olmayı dilemek.

               <<Kelimeler ağlamayı mı hak ediyor da sürekli hüzün resmediyoruz buralara. Gülelim biraz dostlar. Müzik dinleyelim, bizi bizden alıp huzura götürecek şarkılar. Şiirler okuyalım, karanlıkta oturalım mutlu olacaksak. Ama hüzne yer vermeyelim. Vermeyelim dostlar.>>

Kahraman olmak.

<<geceye teslim etmedim gözkapaklarımı. daha fazla gömmedim karanlığa kendimi. seni düşündüm.>> 

<<ne diyorsun evladım sen?>> dedi yaşlı kadın.
<<pardon teyzecim, yanlış numara>>
        Neler geçirdi içinden kim bilir o yaşlı kadın. Peki çocuk, çocuk neler geçirdi? Yaşlı kadının tüm derdi sabahın köründe uyandırılmak olsa gerek. Çocuk ise düzene karşı geliyor pek çok insan gibi. Uyku uyumadan başlıyor yeni bir güne. Garip değil mi, biraz önce yanlış numarayı aradı ama şu an yaptığı tek şey kaldırımda oturup sokak lambasının direğine kafasını yaslamak. Ne diyebilirim ki bir yazar olarak. Kahramanımın özel hayatına karışma hakkını kim verir ki bana? Kalk git oğlum evine desem, bu saate kadar boşuna mı uyumadık der.  Nasıl istersen öyle yap desem, sen yazmadan ben nasıl oynarım der. Ara bir daha desem, numarayı doğru mu veriyorsun lan puşt der-ki bu onun sonu olur-

başlıyoruz.

''Kaybolmak zor değil. Koskoca gemiler ufukta, o koca gürültülü uçaklar gökyüzünde kaybolmuyor mu? Kaybolacaksın hayatta en az bir kere. Sonra beklenmedik bir an da çıkacaksın bambaşka bir limandan. Tam unutmaya başlamışlarken seni.''

Her sokağına ayrı ayrı aşık olduğum bir şehir var bu ülkede. O şehir için yaşıyor, o şehir için nefes alıyor, o şehir için çalışıyor, o şehir için yazıyorum.

Basılmayan kitaplarım, gecelere sığmayan hayallerim, onlarca kalemim var benim. Var olmasına var ama. Amalarla yürümüyor dünya.

''Vosvoslara isim takılır, adettendir'' - Her temas iz bırakır/Emrah Serbes (sf:210)