sonra özlediğimi fark ettim, korkarak. her zamanki gibi korku, hiç değişmiyor. İnsanların vicdan dediği şey mi korku yoksa bende baskın genler vicdanı mı silmiş? hiç karar veremedim nasıl bir hayat istediğime. Her istediğim bir sonraki tarafından yıkıma uğratıldı. düşüncelerime sahip çıkamadım belkide bunda et yığınlarının rolü fazlaydı ama. neyim yoksa onu istedim hep, en küçük bendim evde, üst saydığımız kişilerde anne baba ve 4 kardeş daha. el bebek büyüdüm nereden bakarsak bakalım, bayram harçlıklarından tutunda üstümdeki giysilere kadar. şimdilerde onlardan isteyecek gücüm yok, korkuma kim bulabilir hem çare? neden korkuyorsun be adam cümleleri yakışır en çok bence bir kadının diline. kitabım olmadığında okumak istedim hep bu yüzden cümlelerim hep aynı duygulara bağladı yazıları.
Neyse bro, kaçalım artık biz.
Her zamanki gibi sevmediğimiz şehrin sevmediğimiz sokakları;
bizi bekler.
kadim dostum @kumandapili / http://www.kaybedenlerkulububurasi.blogspot.com
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder