Çamurun orta yerinde oynayan bir çocuğun giysilerini temiz tutmaya çalışması gibi annesinden korkarak. Vazgeçmeden lakin oyun oynamaktan çocuk olanın ona verdiği hakkı sonuna kadar kullanarak.
Kirlenmemek bir o kadar imkansızlar içindeyken ağızlarındaki nikotinin köşebaşı küfürlere varan yetkisi ile yürümek. Öldüğünde sevişeceğini bildiği soğuğun odağında, yarım dolu hayalleri bir bir kafasına sıkarken, üşüdüğünü hissetmeyen bir hayat.
Yolda kalmış, gecenin herhangi bir saatine denk gelmiş sayısız yalnızlığın içerisinde kendisine ait olanı aramaktan gözleri yorulmuş bir kaç parça yazar olabilmek. Herhangi bir noktasından virgülüne bir ruha dokunabilmek. Ağlamaklı, acıklı. Etrafında gördüğü duyguyu herhangi bir şeye tekrar tekrar özen dolu susabilmek.
Yapabilmek diktatör duygularla belki duygusuzca yapabilmek. Önemli, faşist bir tutum ile belki. Muhafazakar davranışlarla öpüşürken, kaynamış suyu kahve ile karıştırıp, kendini diğerlerine karşı savunabilmek için savaşmak medenice.
İnanmamak, güvenmemek, savaşı baştan başa kaybetmek için.
Hayat bu kadar mı?
YanıtlaSilBence değil bir kaç sözüm var..
Biraz senin gibi yıkılmayan duvarları var..
Bazen esinsindir bazen uzak yakınlarım var..
Ben , ben böyleyim kendi yolumda...
Hayat benim her anımı yaşadıkça sevesim var
Aldırmam hiç yağmurlara
Benim güzel hatalarım var
Bir an bile vazgeçmedim kendi yolumdan
demiş athenanın solisti gökhan abi