devrik.

parmağıma ip bağladım
unutmamak için
neyi unutmamam gerektiğini unutmamak için;
kalem aradım
buldum
yazmak için;
kağıt gerekli.
8.15 treni 
gecikti.
unuttum
insanları
bakışları
dünyayı.

selam dünyalı
ben uzayın derinliklerinden gelmedim
gri bir şehre aşık olmam insanları tanımamla çakışır,
tarihin tozsuz raflarında.
özürler diliyorum argo kullandım
argo söyledim
yahut argo yazdım
bilhassa argo konuştum

devrikleşmekte bir topluma dil bilgisi kurallarını tanıyan bir devlet lideri duygusuyla; bir eser bırakmam.

düzene karşı gelenler düzenin içinde,
belki de göbeğinde olduğunu farkettiğinde,
dünya barışı sağlanacağı kanısındayım.

çeşitli duygularım var, ruhsatlı
ne yazık ki kullanma değil, taşıma
senden, sizden nefret ediyor olabilirim
ancak
medeniyete inanıyorum.

mesela.

soğuk olsa, rüzgar olmasa
soğuk olsa, yağmur yağmasa
yaşasak ama ölmesek.
başka?!

bazen saçmalıyoruz insanlık adına.
ödül falan da yok ha.
madalya da vermiyorlar,
rozette takmıyorlar yakamıza.
ama biz.
saçmalıyoruz.
saçmalamak güzel, onca kötü şey arasında.

uçabilen tanıdıklarım var
sizin yok biliyorum.
benim var.
ben süper kahramanım mesela.
egoistim.
humanizme karşıyım.
ama uçamıyorum
uçabilsem söylerdim.
uçabilsem,
uçan süper kahraman olurdum
ama
uçamayan süper kahramanım.
belki
uçamayan kahraman, süper olmasa da.
belki de
sadece uçamayan.
ama yürüyebiliyorum
yağmur yağdığında
yağmura karışabiliyorum.
bu da benim özel yeteneğim.
herkes ıslanır ama yağmura karışamaz.
sana da.
ben karıştım.
sana.
şikayetçi değilim.

neyi unutmamam gerektiğini hatırladım
ama ışıklar söndürüldü
yazamıyorum.
mon amour.
sağlıcakla..